Onlangs heb ik de film ‘De Wijsheid van Trauma’ van Gabor Maté bekeken en deze film heeft me diep geraakt en geïnspireerd. Gabor bekijkt trauma op een hele andere manier, dan dat ik vanuit de reguliere psychologie heb geleerd. Ik ben uberhaupt in mijn zoektocht naar het zelfhelend vermogen van ons lichaam steeds anders gaan kijken naar heling van trauma’s, emoitonele blokkades en overtuigingen. Gretig heb ik kijkend naar deze film talloze notities gemaakt die ik graag met jullie deel.
Een nieuwe benadering van trauma
In onze vroege jaren hebben we twee fundamentele behoeften: gehechtheid en authenticiteit. Het gemis hiervan kan diepgaande trauma’s veroorzaken die ons hele leven beïnvloeden. Denk maar eens terug; als je je als kind slecht voelde, met wie deelde je dan je emoties? Een gebrek aan steun kan leiden tot een gevoel van eenzaamheid en een disconnectie met onszelf. We worden niet getraumatiseerd door de pijn die we ervaren, maar omdat we alleen zijn met die pijn.
Trauma is niet alleen wat ons overkomt, maar ook hoe ons lichaam reageert op deze gebeurtenissen en hoe het systeem zich ervan wil loskoppelen. Het is een complex samenspel van fysieke, emotionele en psychologische reacties die ons kunnen vervreemden van onszelf en onze omgeving. Trauma is alles wat ons zenuwstelsel niet heeft kunnen verwerken en altijd een overweldiging van het zenuwstelsel.
Het is cruciaal om ruimte te maken voor onze emoties en onszelf volledig te omarmen zoals we zijn. Alleen dan kunnen we onze angsten en pijn echt onder ogen zien en beginnen met helen. In onze samenleving wordt ons vaak geleerd dat bepaalde emoties, zoals boosheid, er niet mogen zijn. Een kind dat boos is, wordt weggestuurd, waardoor het leert zichzelf te onthechten van zijn emoties, wat uiteindelijk kan leiden tot psychische problemen.
Trauma is niet alleen een reactie op het verleden, maar ook een weerspiegeling van hoe we ons in het huidige moment voelen. Het is een uitnodiging om jezelf af te vragen wie degene is die je niet hoort, respecteert en liefheeft (spoiler alert: dat ben jezelf). Het gaat niet om het uitwissen van trauma’s uit ons leven, maar om ruimte te maken voor de opgekropte emoties die ons systeem blokkeren. Het gaat erom jezelf weer te zien, te horen en lief te hebben zoals je bent.
“Het is met onze geest dat we de wereld creëren” – Boeddha
Verslaving en chronische ziekten
Een van de meest fascinerende aspecten van de film is de manier waarop Gabor Mate naar verslaving kijkt en ermee omgaat. Hij beschouwt verslaving als een reactie op trauma, terwijl het vaak in onze maatschappij wordt gezien als een keuze van een individu. Verslaving dient als een manier om tijdelijke verlichting te vinden van de innerlijke pijn en leegte die trauma met zich meebrengt. Door verslaafden te zien als mensen en hen te benaderen met begrip en compassie, bieden we ruimte voor echte transformatie.
“Onder het trauma bevindt zich het gezonde individu dat in dit leven nooit tot uitdrukking is gekomen, omdat ze de ruimte niet kreeg om zich te uiten en nooit de relaties kreeg waarin haar authentieke menselijkheid tot uiting kon komen.” – Gabor Mate
Een ander interessant aspect is de manier waarop Gabor kijkt naar chronische ziekten. Vaak zijn deze een manier voor het lichaam om nee te zeggen. We onderdrukken deze nee maar al te vaak in onszelf. Door te erkennen wat ons lichaam ons vertelt en wat we nodig hebben, kunnen we op een diepgaande manier heling vinden.
“Zolang je de angst er niet laat zijn, zul je er altijd aan werken om er vanaf te komen en er alles aan doen om jezelf acceptabel te maken.” – Gabor Mate
Het stellen van de juiste vragen kan ons helpen om de waarheid te vinden die in onszelf besloten ligt.
Tips voor verdere verdieping:
In conclusie, trauma is een complex en diepgaand aspect van het menselijk leven, maar het biedt ook de mogelijkheid tot zelfontdekking, heling en groei. Door bewust te zijn van onze trauma’s en actief te werken aan onze heling, kunnen we een dieper gevoel van welzijn en vervulling ervaren.
